عيسى بك بن إسحق
المظهر
عيسى بك بن إسحق | |
---|---|
(بالتركية العثمانية: اسحق اوغلى عيسى بك) | |
معلومات شخصية | |
الميلاد | القرن 15 الدولة العثمانية |
مكان الوفاة | سراييفو |
مواطنة | ![]() |
الأب | إسحق بك |
مناصب | |
سنجق بك البوسنة | |
في المنصب العقد 1450 – 1463 |
|
![]() محمد بك بن منات
![]() |
|
سنجق بك البوسنة | |
في المنصب 16 فبراير 1464 – 1470 |
|
![]() آجاز بك
![]() |
|
الحياة العملية | |
المهنة | سياسي |
اللغات | البوسنية، والعثمانية |
الخدمة العسكرية | |
الولاء | الدولة العثمانية |
الرتبة | فريق أول |
التوقيع | |
![]() |
|
تعديل مصدري - تعديل ![]() |
عيسى بك بن إسحق هو سياسي عثماني شغل منصب والي في الدولة العثمانية.[1][2][3][4][5][6][7]
مناصبه
تولى المناصب التالية:[8][9][10][11][12]
- سنجق بك البوسنة (العقد 1450–1463)
- سنجق بك البوسنة (16 فبراير 1464–1470)
المراجع
- ^ Suljović 2010: «Ta dvojenja idu u smjeru – da je riječ o bratu Stjepana Vukčića Kosače, koji ga je predao Mehmedu II kao garanciju lojalnosti. Po ovoj teoriji Isa-beg je, nakon što ga je usvojio Ishak-beg (otud prezime), konvertirao na islam, te za ondašnje prilike izgradio zavidnu vojničku i političku karijeru. Po drugima, Isak Hranić/Hranušić zarobljen je tijekom jednog upada akindžija na posjed velikaške obitelji Pavlović, inače gospodara velikog dijela Istočne Bosne, uključujući i srednjovjekovnu župu Vrhbosnu. U zarobljeništvu se dokazao kao izuzetno sposoban, što je vođu spomenutih akindžija potaknulo da mu ostavi imetak, ali i poziciju koju je obnašao. Potpuno drukčiji pristup na porijeklo Ishakovića imaju istraživanja historičarke umjetnosti Lidije Bogojević Kumbaradži iz Skoplja. Ona smatra da je rodonačelnik Ishakovića Pašajigit-beg iz Saruhana (Kapadokije), a da je Ishak-beg bio njegov sin. Zanimljivosti idu do mjere u kojoj se skopski begovi Kumbaradžije smatraju izravnim potomcima Isa-bega Ishakovića, o čemu posjeduju i autentičnu dokumentaciju. Iznad ulaza u nekadašnji bazar u Skopju, građevine koju je podigao Ishaković, stoji ploča o obnovi bazara. Natpis kazuje da su bazar obnovili begovi Kumbaradžije, nasljednici Isa-begov»
- ^ "AT-TAFSĪR AL-KABĪR". The European Library. مؤرشف من الأصل في 2012-05-25. اطلع عليه بتاريخ 2010-12-23.
- ^ Hodžić، Muamer (12 أكتوبر 2015). "Foča-Dubrovnik: Živan Pripčinović (?-1479): Život jednog dubrovačkog trgovca i „diplomate" u Bosni". focanskidani. مؤرشف من الأصل في 2017-09-23.
Naime, dogovoreno je da Isa-beg Ivanu vrati ženu i plati dodatnih 500 dukata kako bi dobio natrag Mustafu. Živanov opunomoćenik Ratko Vukosalić je 16. septembra 1470. godine doveo u Dubrovnik Markovićevu ženu, koju je predao zajedno sa 300 dukata. Nakon toga je preuzeo Mustafu kojeg je vratio osmanskim vlastima.
- ^ Dankoff، Robert (1993). The Intimate Life of an Ottoman Statesman: Melek Ahmed Pasha (1588–1662) As Portrayed in Evliya Çelebi's Book of Travels. Albany: SUNY Press.
- ^ Finkel، Caroline (2005). Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire, 1300–1923. New York: Basic Books. ISBN:978-0-465-02396-7.
- ^ Heyd، Uriel (1973). Studies in Old Ottoman Criminal Law. Oxford: Oxford University Press.
- ^ Thomas، Lewis V. (1972). Norman Itzkowitz (المحرر). A Study of Naima. New York: New York University Press.
- ^ İlgürel، Mücteba. "Abaza Hasan". Türkiye Diyanet Vakfi İslâm Ansiklopedisi. ج. 1. ص. 10–11.
- ^ İlgürel، Mücteba (1976). Abaza Hasan Paşa İsyanı [The Revolt of Abaza Hasan Pasha] (Docent Thesis). Istanbul University Faculty of the Arts.
- ^ İnalcık، Halil (2015). Devlet-i 'Aliyye: Osmanlı İmparatorluğu Üzerine Araştırmalar - III, Köprülüler Devri [Devlet-i 'Aliyye: Studies on the Ottoman Empire - III, Köprülü Era]. Istanbul: Türkiye Bankası Kültür Yayınları.
- ^ İnalcık، Halil (1980). "Military and Fiscal Transformation in the Ottoman Empire, 1600–1700". Archivum Ottomanicum. ج. 6: 283–337.
- ^ Naîmâ Mustafa Efendi (2007). İpşirli، Mehmet (المحرر). Târih-i Na'îmâ (Ravzatü'l-Hüseyin fî Hulâsati Ahbâri'l-Hâfikayn [Naima's History - The Garden of Hüseyin in Summary of the News of East and West]. Ankara. ج. 6.
{{استشهاد بكتاب}}
: صيانة الاستشهاد: مكان بدون ناشر (link)